ABLASYO PLASENTA

ABLASYO PLASENTA (PLASENTA DEKOLMANI )

Plasenta dekolmanı ile eş anlamlı kelimeler; plasental dekolman, ablasyo plasenta, ablatio placentae, abruptio placenta, eş kısmının önceden ayrılması.

Hamileliğin 20. haftasından sonra plasentanın bebeğin doğmasından önce rahim duvarına yapışık olduğu yerden kısmen (partial dekolman) veya tamamen (komplet dekolman) ayrılmasına “plasental dekolman” denir. Bu durum, her yüz gebeliğin birisinde görülmektedir.

Plasenta, anne rahmindeki bebeğin gelişimi için bebeğe göbek bağı ile bağlanan, bebeğin eş kısmı olup bebeğin gelişimi için son derece önemli bir organdır.

Bebeğin rahim içinde sağlıklı bir şekilde gelişimi için eş kısmının da sağlıklı bir işlev görmesi son derece önemlidir.

Normalde bebeğin doğumu sonrasında plasenta görevini tamamlayarak yerleşmiş olduğu yerden kendisini bırakarak vücut dışına atılır. Buna “doğumun üçüncü evresi” denilmektedir. Plasentanın uterus (rahim) duvarından ayrılarak atılması sonrasında rahim kası kasılarak içinde açık olan kan damarlarını kapatır ve bu şekilde kanamanın durması sağlanır.

Ablasyo plasenta (plasental dekolman), bebeğin eş kısmının doğumdan önce rahim duvarından ayrılması durumu olup hem anne hem de bebek için hayatı tehtid eden önemli bir gebelik komplikasyonudur.

SINIFLANDIRMA
Plasental dekolman kanamanın şekline ve ayrılan plasentanın oranına göre sınıflandırılmaktadır.

Dışarıya kanama (aşikar kanama): Rahim içindeki kanama dışarıya drene olabilmektedir. Bu durumda hamilede hissedilen ağrı hafif veya yoğun bir şekilde olabilir.

Gizli kanama: Kanama plasenta ile rahim duvarı arasında kaldığından dışarıya kan akamaz ve içeride hapsolur (retroplasental hematom). Bu durumda genellikle çok yoğun rahim kasılmaları ve bunun sonucunda hastada hissedilen aşırı ağrı şikayeti vardır. Bu durum aşikar kanamadan çok daha ciddi sonuçlar doğurabilmektedir.

Gizli kanama sonucunda gebede kanama profili bozukluğu, yaygın damar içi pıhtılaşma ve pıhtılaşma faktörlerinin azlığı ile karakterize ölümcül bir komplikasyon olan “Dissemine intravaskuler koagulasyon (DİC)” gelişebilir. Rahim kasının sürekli kasılması sonucunda “uterin tetani” gelişir ve rahim içindeki bebeğin ölümü dakikalarla sınırlıdır.

NEDENLER
Abrubtio placentaya yol açan mekanizmalar tam olarak bilinmemesine rağmen olayın plasentayı besleyen kan damarlarındaki problemlerden kaynaklandığı düşünülmektedir.

Plasentanın kan desteği değişik nedenlerden dolayı azalınca rahim içindeki “desidua” dokusundaki nekroz (ölüm) sonrasında küçük damarlar çatlar ve kanama başlar. Rahmin içi dolu olduğu için kanamayı kesmek üzere kasılamaz ve bu şekilde kanama daha da artar. Plasenta arkasında oluşan basınç ayrılmayı daha da hızlandırır.

Plasental ayrılma plasentanın kenarındaysa kan süzülerek vajinadan dışarı akar. Ortada ise kan, plasenta ile rahim arasında sıkışır. Yüksek basınç altındaki kan amniyon zarını geçerek amniyon sıvısına karışabilir. Benzer şekilde rahim kas tabakası içinde de ilerleyebilir (Couvulaire uterus).

Gebeliğe ait desidua dokusu yüksek oranda pıhtılaşma faktörleri içerdiğinden kan hemen pıhtılaşır ancak daha sonra ortama gelen bazı maddelerin etkisi ile pıhtı çözülür. Bu durum devam ettiğinde anneyi ölümle tehdit eden bir çeşit damar içi pıhtılaşma bozukluğu olan “Dic tablosu” ortaya çıkar.

Dekolman doğum eylemi başlamadan da görülebileceği gibi düzenli rahim kasılmaları başladıktan sonra yani doğum eylemi sırasında da ortaya çıkabilir.

Leave a Reply